| تبليغات | X |
|
اگر باران بودم آنقدر می باریدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاری به پایت می گریستم اگر گل بودم شاخه ای از وجودم را تقدیم وجود عزیزت می کردم اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برایت می نواختم اما افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم کسی در باد می خواند تو را تا اوج می خواهم برای ناز چشمانت چه بی صبرانه می مانم دلم تنگ است و بی یادت در این غربت نمی مانم تو هستی در وجود من تو را هرگز نمی رانم
|
About
*** به چشمانت بیاموز که هر کسی ارزش دیدن ندارد ***
Home
|
